ฮั่วหลิวซิง สำนึกแห่งเปลวเพลิงภูต
หน้ากากทองบดบังร่องรอยที่เพลิงกัลป์กัดกิน และลิ่มผนึกจิตยังทำให้เปลวไฟโหมแรงยิ่งกว่าเดิม ท้ายที่สุดลิ่มเหลือเพียงเค้าโครงภายนอก ส่วนภายในถูกเผาผลาญจนว่างเปล่าไปนานแล้ว
ผู้บงการเบื้องหลังซึ่งเฝ้ารอจังหวะอยู่เงียบ ๆ จึงเริ่มขยับสายเชิด ก่อนที่ฮั่วหลิวซิงจะไหวตัวทัน สายใยที่ค้ำจุนตัวตนของเขาก็ขาดสะบั้นไปทีละเส้น ลิ่มสลายเป็นเถ้าธุลีโดยสมบูรณ์ เพลิงมหึมาพลันโหมทะยาน ทะลวงออกจากศีรษะและหลอมตัวเขาให้กลายเป็นเปลวไฟสีเขียววังเวงที่เกาะติดอยู่กับร่าง
ความเจ็บปวดจากการแผดเผาแพร่ไปทั่วแขนขาและกระดูกประหนึ่งโรคร้าย ทั้งยังเปลี่ยนจิตสำนึกของเขาให้เป็นเชื้อเพลิงแก่เพลิงกัลป์ เมื่อร้อนถึงขีดสุด กลับบังเกิดความหนาวเย็นพิกลที่เสียดแทงถึงกระดูก ทว่าซากร่างยังคงอยู่และสาดเพลิงกัลป์ออกมาอย่างไร้ขอบเขต ราวกับก่อให้เกิดความสำราญเล็กน้อย เช่นเดียวกับความคันแสนทรมานที่ได้รับการปลดปล่อยเสียที
“เห็นหรือยัง หมอพเนจรผู้นั้นหลอกเจ้าหรือไม่”
เสียงนั้นดังก้องอยู่ในจิตสำนึกส่วนสุดท้ายของเขา จริงด้วย หน้ากากนี้ช่วยควบคุมปราณสังหารได้จริง เพียงแต่ผู้ได้รับประโยชน์ไม่เคยเป็นเขา หากเป็นผู้ชักใยอยู่เบื้องหลังต่างหาก