Pantera śnieżna

Irbis śnieżny (Panthera uncia), zwany również panterą śnieżną, ma futro w kolorze od białego do szarego z charakterystycznymi czarnymi rozetkami na całym ciele i czarnymi cętkami na pysku; zamieszkuje górzyste tereny w Nepalu, Tybecie, północnych Indiach, na południu Syberii, w Pakistanie, Bhutanie i Mongolii. Futro tego zwierzęcia jest wyjątkowo grube i zapewnia znakomitą izolację, dzięki czemu irbisy bez trudu wytrzymują ujemne temperatury dochodzące nawet do -25°C. Żywią się najczęściej różnymi gatunkami kóz górskich i owcami, ale polują też na ptaki oraz gryzonie. Gatunek ten wykazuje mniejszy dymorfizm płciowy niż w przypadku innych dużych kotów, choć samce są średnio odrobinę większe od samic. Długość samego ciała irbisa waha się od 0,75 do 1,5 m, a ogon może mieć od 0,8 do 1,05 m długości. Mierzą około 56 cm w kłębie. Samce ważą średnio od 45 do 55 kg, a samice są lżejsze i ważą od 35 do 40 kg.

Pantera śnieżna to gatunek narażony, co oznacza, że mierzy się z licznymi wyzwaniami, które zagrażają jego przetrwaniu na terenach górskich Azji Środkowej i Południowej. Rozwój infrastruktury, rolnictwa i działalności górniczej prowadzi do rozdrabniania ich siedlisk, przez co trudniej im znaleźć pożywienie i nowych partnerów, a to przekłada się na stan różnorodności genetycznej. Sytuację zaostrzają dodatkowo kłusownictwo i zabijanie zwierząt w ramach odwetu. Wyzwaniem są również zmiany klimatu, które prowadzą do zmniejszenia dostępności odpowiednich, położonych wysoko obszarów, a także mają wpływ na występowanie zwierzyny, którą pantery się żywią i powodują wzrost rywalizacji z innymi drapieżnikami. Międzynarodowe i lokalne organizacje współpracują z rządami i społecznościami mieszkającymi w górach, aby zmniejszać potencjał konfliktów ludzi z dziką naturą, wspierać patrole zwalczające kłusownictwo i poprawiać ochronę siedlisk. Programy ubezpieczeń zwierząt hodowlanych, ogrodzenia odporne na drapieżniki i inne rozwiązania motywacyjne mają na celu zmniejszyć liczbę powodów do zabijania zwierząt w ramach odwetu lub dla celów nielegalnego handlu. W niektórych regionach badania populacji i miejscowe inicjatywy wykazały obiecujące przykłady stabilizacji liczebności zwierząt. Pantera śnieżna jest wymieniona w załączniku I konwencji waszyngtońskiej, co ogranicza większość handlu, jednak nielegalny handel na potrzeby strojów ludowych i medycyny tradycyjnej pozostaje problemem w wielu państwach.