Biruang malajski

Biruang malajski (Helarctos malayanus) to niewielki gatunek niedźwiedzia, który zamieszkuje tropikalne lasy deszczowe Azji Południowo-Wschodniej. Ma futro w kolorze ciemnobrązowym do czarnego, z żółtobeżowym pyskiem i nosem oraz charakterystyczny pomarańczowy półksiężyc w górnej części klatki piersiowej. Biruang malajski ma szeroką głowę, podłużny pysk i małe, zaokrąglone uszy. Samce i samice wyglądają tak samo, ale samce są o 10-20% większe od samic. Mierzą przeciętnie od 120 do 150 cm i ważą od 27 do 65 kg.

Biruangi malajskie są gatunkiem zagrożonym ze względu na utratę siedlisk, kłusownictwo i nielegalny handel dzikimi zwierzętami. Wylesianie na potrzeby plantacji palm olejowych i wyrąb drzew doprowadzają do rozdrabniania stanowiących ich naturalne środowisko lasów deszczowych. Ponadto niedźwiedzie te są często wyłapywane, gdyż stanowią ciekawy okaz na rynku egzotycznych zwierząt, a także zabijane dla części ciała wykorzystywanych w medycynie tradycyjnej. Są dość skryte i prowadzą samotniczy tryb życia, co utrudnia badaczom dokładne monitorowanie ich populacji, a co za tym idzie, planowanie strategii i interwencji ochronnych jest skomplikowane. Władze lokalne i organizacje ochrony przyrody starają się chronić biruangi na różnorodne sposoby – sanktuaria zapewniają bezpieczne schronienie dla niedźwiedzi odratowanych z rynku dzikich zwierząt i z niewoli, a programy rehabilitacji dają im potencjalną szansę na powrót na wolność. Dzięki promowaniu zrównoważonej produkcji oleju palmowego można także ograniczać wylesianie. Skierowane do społeczności programy edukacyjne odgrywają kluczową rolę w szerzeniu świadomości na temat ekologicznej wartości biruangów malajskich i zniechęcają do kłusownictwa. Stale prowadzone badania in-situ i ex-situ pozwalają lepiej zrozumieć zachowania tych niedźwiedzi, co pomaga opracować strategie ochronne i wprowadzać prawa mające długoterminowo zapewnić ich przetrwanie.