ต้วนฉาง ยอดฝีมือผู้คุมอนธการ
ยอดฝีมือผู้คุมอนธการซึ่งเฝ้าอยู่หน้าเรือนอสรพิษหยกขาว ผู้ใดถูกขวานคู่ของเขาหมุนฟันจะเจ็บปวดราวไส้ขาด จึงได้รับนามว่าต้วนฉาง เขาสวมอาภรณ์และเสื้อคลุมสีเขียว ยามต่อสู้ชายผ้ากางออกดุจผีเสื้อกลางคืนสีมรกตขยับปีก ท่วงท่าพลิ้วไหว ขวานคู่เทียนซาในมือทอประกายเย็นเยียบ หมุนร่ายรวดเร็วไปตามการเคลื่อนไหว โหมโจมตีต่อเนื่อง แม้ผ่านศึกดุเดือดหลายครา อาภรณ์ยังไร้ฝุ่นแปดเปื้อน
เขาสงบนิ่งอยู่เสมอ ยามเผชิญยอดฝีมือจะพินิจอย่างเยือกเย็นและคลี่คลายกระบวนท่า ยามเผชิญผู้อ่อนแอ ความสงบนั้นมิใช่เมตตา หากเป็นความเฉยชา นี่คือหนทางเอาตัวรอดเฉพาะตน ความเป็นตายของผู้อื่นไม่เคยอยู่ในใจ เขาใช้เพียงสถานการณ์ตรงหน้าชั่งว่าตนควรรุกหรือถอย
ก่อนจั่วซางจะขึ้นเป็นเจ้าชีวิตอนธการ ผลงานของต้วนฉางในหมู่ยอดฝีมือผู้คุมอนธการนับว่าธรรมดา ทว่าหลังจั่วซางกุมอำนาจในฐานะเจ้าชีวิตอนธการ ต้วนฉางกลับได้รับมอบหมายภารกิจสำคัญให้พิทักษ์เรือนอสรพิษหยกขาว ไม่รู้ว่าเพราะความสุขุมเยือกเย็นทำให้เขาได้รับความไว้วางใจจากจั่วซาง หรือแท้จริงนี่คือการจัดวางเป็นพิเศษของจั่วซาง แล้วจุดจบของต้วนฉางในวันนี้ อยู่ในหมากที่จั่วซางวางไว้ตั้งแต่แรกหรือไม่
หอปราณสังหารเมืองผาง ชั้นหนึ่ง
ท่าเรือใต้หอปราณสังหารแห่งเมืองผาง
หอปราณสังหารแห่งเมืองผาง ทางเดินชั้นล่าง
