ลึกเข้าไปในซากโบราณของจอมมายา จอมดาบอาภรณ์ขาวถือศาสตราเทพ ยืนอยู่ท่ามกลางลมหิมะ ร่างสวมเกราะเบาแห่งแดนเหนือ อาภรณ์ขาวยิ่งกว่าหิมะ ทว่าใบหน้าถูกทำลายไปกว่าครึ่ง และปกคลุมด้วยเงามืดจากกลอุบายที่ผู้เฒ่าสูงสุดวางไว้
จอมดาบกวัดแกว่งคมศาสตรา ผ่าศิลา ทะลวงเมฆา ท่วงท่าเคลื่อนย้ายดุจภูตพราย ทุกกระบวนท่าทรงอำนาจบีบคั้น คมดาบยาวแหวกอากาศ พริบตาเดียวก็พุ่งถึงตัว ทุกแห่งที่ผ่าน ความเย็นเยือกค่อย ๆ จับตัวเป็นน้ำแข็ง เขาท่องทะยานทั่วอู่หลินแดนเหนือมาหลายปี แทบไม่เคยพบคู่ต่อสู้ จึงมีนิสัยหยิ่งผยอง ยึดถือการชำระบุญคุณความแค้นตามใจ ใช้ดาบคู่กายเงาขาว สังหารมารร้ายและคนนอกรีตนับไม่ถ้วน
เพื่อตามหาบุตรผู้หายสาบสูญ จอมดาบเดินทางลงใต้เพียงลำพัง ผ่านไปสามปีจึงมาถึงแดนต้องห้ามซึ่งถูกน้ำแข็งปิดผนึก แต่น่าเศร้าที่บุตรซึ่งเขาเฝ้าตามหาอย่างยากลำบาก ได้สิ้นชีวิต ณ ที่แห่งนี้ไปนานแล้ว
เขาทั้งเศร้าโศกและเดือดดาล สาบานว่าจะสังหารศัตรูให้หมดสิ้น โดยไม่รู้เลยว่าในยามเข่นฆ่าอย่างคลุ้มคลั่ง ตนได้ตกลงในกับดักของผู้เฒ่าสูงสุดแล้ว ท้ายที่สุดถูกวิชาหลายแขนงผนึกพันธนาการ กลายเป็นหุ่นเชิดผู้พิทักษ์ของหุ่นเชิดหมายเลขเก้าสิบเก้า
ลมหิมะไร้สิ้นสุดในที่แห่งนั้นบั่นทอนซากร่างของจอมดาบ ขณะเดียวกันความตายอันน่าเวทนาของบุตรก็คอยเฉือนหัวใจเขาทุกขณะ โชคดีที่ในที่สุดเขาได้พบผู้ซึ่งฝากฝังได้ ผู้ที่จะสังหารภูตผีมารร้ายแทนเขาจนสิ้น และชำระแค้นที่บุตรถูกพรากชีวิต
หอปราณสังหารเมืองผาง ชั้นหนึ่ง
ท่าเรือใต้หอปราณสังหารแห่งเมืองผาง
หอปราณสังหารแห่งเมืองผาง ทางเดินชั้นล่าง
