หุ่นเชิดรูปลักษณ์หญิงนักพิณ อุ้มพิณเหยาไว้ในอ้อมแขนด้วยท่วงท่าสง่างาม ท่วงทำนองกังวานแฝงเจตนาสังหาร ทว่าเมื่อบทเพลงถูกใช้เพื่อเข่นฆ่า เสียงทั้งห้าย่อมไม่อาจประสานกลมกลืนได้อีก ดังนั้น หากป้องกันคลื่นเสียงสีน้ำเงินที่นางบรรเลงได้ เสียงตกค้างจะย้อนกลับไปทำร้ายนางเอง
เมื่อโรคประหลาดแพร่ระบาดในเมืองผาง พี่น้องร่วมอาชีพส่วนใหญ่ต่างหลบหนี เหลือเพียงพวกนางที่ไร้ญาติขาดมิตร โชคดีที่มีชายผู้หนึ่งรับปากว่าจะมารับและพาหนีไปด้วยกัน พวกนางจึงกอดพิณซึ่งเป็นสิ่งเดียวที่เหลืออยู่ เฝ้ารอแล้วรอเล่าอยู่ภายในเมือง และสิ่งที่มาถึงมิใช่คนรักตามสัญญา แต่เป็นพิธีชั่วร้ายที่ย้ายจิตเข้าสู่หุ่นเชิด