นักฆ่าแห่งฉิวมิ่งซึ่งสวมหัวตุ๊กตาขนาดใหญ่ ระหว่างการต่อสู้จะเขย่ากลองป๋องแป๋งในมือเพื่อปลุกขวัญพวกพ้อง พร้อมกระโดดโลดเต้นและหัวเราะไปตามจังหวะ เสียงหัวเราะนั้นว่างเปล่าและผิดเพี้ยน ราวกับกำลังเฉลิมฉลองและสวดบูชาให้บางสิ่งอันชั่วร้าย
ตามคำสอนของพรรคฉิวมิ่ง กลองป๋องแป๋งเคยเป็นเครื่องประกอบพิธีในสมัยโบราณ ก่อนกลายเป็นของเล่นเด็ก นักฆ่าเหล่านี้จึงเชื่อว่าเด็กมีจิตใจบริสุทธิ์และสื่อถึงสิ่งลี้ลับได้ง่าย ทำให้พลังพิสดารซึ่งสถิตอยู่ในกลองสำแดงฤทธิ์คุ้มครอง พวกเขายอมกินยาเป็นเวลานาน เพื่อให้ทั้งร่างกายและสติปัญญาเสื่อมถอยกลับไปเหมือนเด็ก
ในท้ายที่สุด กลองของพวกเขาก็ได้รับพลังประหลาดมาบางส่วน แต่ตัวพวกเขากลับอ่อนแอและไม่ถนัดต่อสู้ วิธีป้องกันตัวเพียงอย่างเดียวคือพุ่งศีรษะเข้าชนอย่างรุนแรง ก่อนจะรีบวิ่งหนีไป