หลวงจีนแห่งวัดคู๋เยี่ยซึ่งเดินทางมาสืบหาความผิดปกติในเมืองผาง ร่างกายใหญ่กำยำ ผิวหนังแข็งแกร่งดุจเหล็ก ถือดาบเก้าห่วงซึ่งสะท้อนประกายเย็นเยียบ เมื่อกวัดแกว่งดาบ เสียงห่วงเหล็กจะดังกังวานประสานกับเสียงลมและคลื่นแห่งทะเลสาบเหมยกู่ แผ่เจตนาสังหารอันหนาวเย็นออกมา
ไม่นานก่อนหน้านี้ พวกเขานั่งเรือมาถึงหอปราณสังหาร แต่ทันทีที่ขึ้นฝั่งก็ถูกเหล่ามือระเบิดปิดล้อมโจมตี หลวงจีนทั้งหลายต่อสู้อย่างยากลำบาก และถอยร่นเข้าใกล้แกนเตาหลอมโดยไม่รู้ตัว ทันใดนั้นแกนเตาก็ระเบิดปราณสังหารออกมา กลืนพวกเขาทั้งหมดจนมิด ความทรงจำสุดท้ายของพวกเขาคือการถูกใครบางคนยกร่างขึ้นวางบนแท่นดัดแปรปราณสังหาร