หุ่นเชิดรูปลักษณ์หญิงนักพิณ สวมชุดขาวและมีเส้นผมขาว อุ้มพิณเหยาไว้ในอ้อมแขน รอบกายปกคลุมด้วยไอเย็น ทุกแห่งที่เสียงพิณแผ่ไปล้วนเต็มไปด้วยเจตนาสังหาร หากป้องกันคลื่นเสียงสีน้ำเงินที่นางบรรเลงได้ เสียงตกค้างจะย้อนกลับไปทำร้ายนางเอง
ในตอนแรก ชาวยุทธ์จากนอกด่านเป็นผู้สอนวิชามายาให้พวกนางเล็กน้อย ให้เกล็ดหิมะบนสายพิณ เพิ่มความตระกานตาให้กับการแสดง ต่อมา เงินเหรียญเล็กน้อยซึ่งตกลงสู่ฝ่ามือก็ทำให้พวกนางยอมแต่งทำนองและเนื้อร้องถวายพระแม่ สุดท้ายคือใบสั่งยาและยาต้มหนึ่งชาม พร้อมคำลวงที่ว่า “ดื่มเสีย แล้วพวกเจ้าจะไม่ติดโรคประหลาดและไม่กลายเป็นหุ่นเชิด”