ผู้เฝ้าประตูใต้บัญชาอู่เซวียน มีหน้าที่พิทักษ์หมู่บ้านสกุลลู่ สวมเกราะหนักทั่วร่าง หมวกเกราะบดบังดวงตาสีโลหิตไว้ในเงามืด มือกุมโล่ยักษ์ซึ่งสลักอสูรร้ายหน้าตาน่าเกรงขาม ยามต่อสู้ เขาเหวี่ยงโล่ยักษ์ฟาดทุบและกวาดรอบตัว กระแทกโล่ลงพื้นจนฝุ่นดินทะลักขึ้น ทั้งยังก้มซ่อนกายหลังโล่แล้วพุ่งเข้าชนอย่างทรงพลัง ทว่าฝีเท้าหนักเชื่องช้า ไม่รู้จักหลบหลีก มีเพียงเกราะหนักกับกายแกร่งคอยรับการโจมตีของศัตรู
เขาเติบโตในค่ายทหารมาตั้งแต่เด็ก ได้ยินเพียงเสียงแตรและคำสั่งทัพทั้งเช้าค่ำ ไม่เคยรู้จักชีวิตสามัญนอกกองทัพ แม่ทัพสั่งให้ไปตะวันออก เขาก็มุ่งตะวันออก แม่ทัพสั่งให้ไปตะวันตก เขาก็มุ่งตะวันตก ครั้นแม่ทัพสั่งให้เข้ารับการดัดแปรปราณสังหาร เขาก็รับบัญชาอย่างเงียบงันโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
เขาหลงลืมตัวตนของตนไปนานแล้ว เหลือเพียงความยึดมั่นว่าจะต้องพิทักษ์แนวรบ ยืนหยัดดุจขุนเขา ป้องกันจนตัวตาย และไม่ยอมให้ศัตรูรุกล้ำแม้แต่ก้าวเดียว เขาไม่ได้หันกลับไปมองเบื้องหลังมานานเกินไป จึงไม่รู้ว่าหมู่บ้านด้านหลังมีด้ายแดงเลื้อยพันไปทั่ว และเต็มไปด้วยหุ่นเชิดแล้ว
ซากสังขารไต้ซือปี้ไห่แห่งวัดคู๋เยี่ยยอดฝีมือฝ่ายมนุษย์
ซากสังขารปี้หย่วน เจ้าสำนักเทียนเสวียนยอดฝีมือฝ่ายมนุษย์
อวี้จ้าน หุ่นเชิดนักดนตรีหมายเลข 3หุ่นเชิด
เหยียนหรู สมุนเอกแห่งวิชาสยบสรรพวิชาหน้ากากอสูร
ต้างฮุ่ย นักเชิดหุ่นหน้ากากอสูร
มู่เสี่ยวขุย ประมุขน้อยแห่งภาคีไร้นามยอดฝีมือฝ่ายมนุษย์
มู่เสี่ยวขุย ราชินีเหล็กหยกยอดฝีมือฝ่ายมนุษย์
อวี้เยา องครักษ์ประจำประมุขน้อยยอดฝีมือฝ่ายมนุษย์
เถี่ยกุ่ย องครักษ์ประจำประมุขน้อยยอดฝีมือฝ่ายมนุษย์