จอมพลัง ร่างสะท้านฟ้าทลายศิลา
หลังจากจอมเลื่อยถูกโจมตีจนร่วงลงมา จึงได้เห็นว่าจอมพลังไม่มีศีรษะมาตั้งแต่แรก เส้นเอ็นและหลอดเลือดภายในลำคอพันซ้อนกันเป็นชั้น ๆ ดุจวงปีของต้นไม้โบราณ เนื้อสดกระเพื่อมดิ้นไม่หยุด ราวกับกำลังตามหาศีรษะซึ่งหลุดหายไปนานแสนนาน
เมื่อสูญเสียการควบคุมจากจอมเลื่อย จอมพลังไม่เพียงมิได้อ่อนแรงลง กลับยิ่งคลุ้มคลั่งกว่าเดิม ปราณสังหารทั่วร่างเดือดพล่าน ผิวหนังแดงฉานประหนึ่งถูกเผา ควันดำพวยพุ่งออกจากทุกอณูของเนื้อหนัง ดูราวกับการหลุดพ้นจากการควบคุมของจอมเลื่อย ไม่ต่างจากการสลัดโซ่ตรวนออกจากร่าง
เขาระบายความโกรธแค้นทั้งหมดจากความเจ็บปวดที่เคยได้รับอย่างบ้าคลั่ง โดยไม่รู้ตัวเลยว่าหัวครอบซึ่งเคยปิดบังลำคอขาดได้หลุดออกไปแล้ว เขาถึงขั้นลืมว่าตนสูญเสียศีรษะไปนานแล้ว และดูเหมือนว่า ตราบใดที่เขายังไม่ตระหนักและไม่รู้สึกถึงมัน เขาก็จะไม่มีวันล้มลง
จนกระทั่งร่างนั้นถูกโซลโค่นและกระแทกลงบนพื้นน้ำแข็งอย่างหนัก ผิวน้ำแข็งสะท้อนภาพลำคออันว่างเปล่า ความหนาวเสียดกระดูกพลันแทรกซึมเข้าสู่เปลือกร่าง เขาไม่เคยรู้สึกถึงความหนาวเย็นมาหลายปีแล้ว ตลอดวันคืนอันไร้ศีรษะ เขาเพียงฝืนมีชีวิตอยู่อย่างเลื่อนลอยไร้สติ
ที่แท้คนไร้ศีรษะก็ยังมีชีวิตอยู่ได้ด้วยหรือ ในเสี้ยวขณะก่อนสิ้นใจ เขาพลันตระหนักถึงความจริงนั้น ทว่าความตายมาเยือนรวดเร็วเกินไป ไม่เหลือเวลาให้เขาฉงนต่ออีกแม้แต่น้อย