หานซุ่ย สมุนเอกแห่งวิชาสยบสรรพวิชา
หานซุ่ย หนึ่งในสี่สมุนเอกแห่งวิชาสยบสรรพวิชาใต้บัญชาผู้เฒ่าสูงสุด อาศัยดวงตาผลึกซ่อนกายอยู่ในมิติอู่หลินเร้นลับ
เขาสวมอาภรณ์สีฟ้าอ่อน มือกุมแส้ปัด เชี่ยวชาญการควบคุมน้ำแข็งให้เป็นศาสตราสังหาร เพียงกวาดแส้ปัดเบา ๆ ภูเขาน้ำแข็งแหลมคมก็พวยพุ่งขึ้นอย่างกึกก้อง แท่งน้ำแข็งคมกริบหลายสายแผ่ไปตามพื้นดิน ทั้งยังเรียกลมกรรโชกเย็นเยียบมารวมตัว สร้างแดนหิมะแห่งหนึ่งขึ้นได้
หานซุ่ยรับบัญชาจากผู้เฒ่าสูงสุดให้เฝ้าจับตาเรือนแดงชาด และป้องกันมิให้ดวงตาผลึกเปลี่ยนมือ เพื่อให้มั่นใจว่าไร้ข้อผิดพลาด เขายอมแยกจิตสำนึกเสี้ยวหนึ่งออกมา ให้ผู้เฒ่าสูงสุดผนึกไว้ในดวงตา จึงสามารถอาศัยดวงตานี้ซ่อนกายอยู่ในอู่หลินเร้นลับได้
แม้ทูตแห่งม่านฝันจะสังเกตเห็นความผิดปกติ แต่ไม่อาจตัดสายสัมพันธ์นั้นได้ จึงนำดวงตาไปฝังไว้ในร่างผู้กวาดล้าง ด้วยเหตุนี้ จิตสำนึกที่เกาะอยู่กับดวงตาจึงดำรงอยู่ร่วมกับผู้กวาดล้าง หากผู้กวาดล้างสิ้นชีพ หานซุ่ยย่อมได้รับผลกระทบไปด้วย โชคดีที่ผู้กวาดล้างเป็นสิ่งทดลอง ต่อให้คมศาสตราทะลวงร่างก็ยังไม่ถูกปลิดชีพ และพลังที่เกือบเทียบได้กับความเป็นอมตะนี้เอง ทำให้หานซุ่ยลุ่มหลงเป็นพิเศษ
ความเป็นตาย ความร่วงโรยและรุ่งเรือง ล้วนผ่านพ้นในชั่วพริบตาดุจชีวิตเป็นเพียงผู้มาอาศัย แต่เมื่อพระแม่ผู้เปี่ยมเมตตาเสด็จลงมา น้ำค้างแข็งนิรันดร์ย่อมผนึกแปดทิศจนเยือกแข็ง ให้สรรพสิ่งทั่วฟ้าดินได้ดำรงอยู่ชั่วกาล หานซุ่ยเฝ้าถวิลหาภาพนั้นสุดหัวใจ
แดนแห่งจุดเริ่มต้น
ศาลาคมสนิม
สถานีพักม้า
