Itajara goliat

Itajara goliat prowadzi samotniczy tryb życia, choć podczas tarła osobniki mogą tworzyć przejściowo grupy. Itajara goliat migruje wiosną i latem na swoje typowe tarliska. Osobniki dorosłe prowadzą zwykle samotniczy tryb życia, ale w określonych okresach roku tworzą grupy tarłowe; okresy te uzależnione są od faz księżyca, temperatury wody i sezonowych prądów. Zaloty są relatywnie krótkie; obejmują zmiany ubarwienia i zachowania, takie jak zwiększona aktywność, krążenie i przyjmowanie określonych pozycji. U itajary goliat występuje tarło rozproszone: samce i samice jednocześnie uwalniają ikrę i mlecz do wody, gdzie zachodzi zapłodnienie zewnętrzne. Uważa się, że podobnie jak wiele innych ryb z rodziny strzępielowatych, także itajary są hermafrodytami, u których występuje protogynia – oznacza to, że osobniki rozpoczynają życie jako samice, po czym niektóre z nich zmieniają płeć i stają się samcami; zazwyczaj dzieje się to wtedy, gdy osiągną duże rozmiary albo gdy w populacji brakuje samców. Po zapłodnieniu w ciągu 24-48 godzin z pelagicznej ikry wylęgają się przezroczyste larwy, które przez kilka tygodni dryfują z prądem oceanicznym. Narybek rośnie i osiada w płytkich przybrzeżnych siedliskach, jak namorzyny, estuaria i osłonięte rafy, które zapewniają ochronę i obfitość pożywienia. Młode itajary goliat wyraźnie różnią się od dorosłych osobników ubarwieniem; często są żółtawe z wyraźnymi ciemnymi znaczeniami. Wzrost jest powolny i długotrwały, a dojrzałość płciową osobniki mogą osiągać dopiero po wielu latach.

Itajara goliat prowadzi samotniczy tryb życia, choć podczas tarła osobniki mogą tworzyć przejściowo grupy. Itajara goliat migruje wiosną i latem na swoje typowe tarliska. Osobniki dorosłe prowadzą zwykle samotniczy tryb życia, ale w określonych okresach roku tworzą grupy tarłowe; okresy te uzależnione są od faz księżyca, temperatury wody i sezonowych prądów. Zaloty są relatywnie krótkie; obejmują zmiany ubarwienia i zachowania, takie jak zwiększona aktywność, krążenie i przyjmowanie określonych pozycji. U itajary goliat występuje tarło rozproszone: samce i samice jednocześnie uwalniają ikrę i mlecz do wody, gdzie zachodzi zapłodnienie zewnętrzne. Uważa się, że podobnie jak wiele innych ryb z rodziny strzępielowatych, także itajary są hermafrodytami, u których występuje protogynia – oznacza to, że osobniki rozpoczynają życie jako samice, po czym niektóre z nich zmieniają płeć i stają się samcami; zazwyczaj dzieje się to wtedy, gdy osiągną duże rozmiary albo gdy w populacji brakuje samców. Po zapłodnieniu w ciągu 24-48 godzin z pelagicznej ikry wylęgają się przezroczyste larwy, które przez kilka tygodni dryfują z prądem oceanicznym. Narybek rośnie i osiada w płytkich przybrzeżnych siedliskach, jak namorzyny, estuaria i osłonięte rafy, które zapewniają ochronę i obfitość pożywienia. Młode itajary goliat wyraźnie różnią się od dorosłych osobników ubarwieniem; często są żółtawe z wyraźnymi ciemnymi znaczeniami. Wzrost jest powolny i długotrwały, a dojrzałość płciową osobniki mogą osiągać dopiero po wielu latach.