สหายรักของโซลในวัยเยาว์ ทั้งสองต่างเป็นบุตรบุญธรรมของเจ้าชีวิตอนธการมู่ ล้วนมีพรสวรรค์ด้านวรยุทธ์โดดเด่นไม่แพ้กัน ทว่าจั่วซางต่างจากโซลผู้หุนหันพลันแล่นในเวลานั้น เขาสุภาพอ่อนโยน สุขุมเกินวัย และรู้จักเก็บงำความคิด
ยามว่างจั่วซางชอบอ่านม้วนข่าวกรองและมีมุมมองของตนต่อเรื่องราวในยุทธภพ ฝีมือของเขาสูสีกับโซลอย่างยากจะแยกสูงต่ำ ท่วงท่าพลิ้วไหวและคล่องแคล่ว กระบวนท่าคมคายหมดจด แม้ประลองกันด้วยกระบี่ไม้ ก็ยังสง่างามราวขี่วายุเคลื่อนเมฆา
จากวันที่เดินเคียงกันตามตรอกซอยในอดีต จนถึงร่วมฝึกฝนในภาคีไร้นาม จั่วซางกับโซลต่างเคยเห็นอีกฝ่ายในสภาพย่ำแย่ที่สุด และเฝ้ามองกันเติบโตขึ้น สายสัมพันธ์จึงยิ่งแน่นแฟ้นตามกาลเวลา ใครเล่าจะคาดคิดว่าวันหนึ่ง ทั้งสองกลับต้องหันคมศาสตราเข้าหากัน
