ฮวงสิงจื่อ กงจักรเฉือนร่าง
จักรเลื่อยหน้าอสูรออกจากกายเนื้อ ก่อนหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับกงจักรโลหิต จิตของเขากลั่นตัวเป็นแดนมายา ภายในนั้นรูปเคารพพระแม่เหมิงฮวาตั้งตระหง่าน เผยให้เห็นความลับสูงสุดที่เขาปรารถนาจะค้นพบ และพลังมหาศาลที่เขาหมายช่วงชิง ขณะเดียวกันก็บดบังรูปสลักองค์จริงภายในศาลบรรพชน บดบังสายตาของโม่จีจื่อซึ่งถูกผนึกอยู่ในนั้น
จักรเลื่อยส่งเสียงคำรามและหมุนวน เขาละทิ้งรูปลักษณ์ที่มนุษย์พึงมี และดูเหมือนจะละทิ้งมนุษยธรรมเฮือกสุดท้ายไปพร้อมกัน เขาเป็นผู้ลงมือผนึกโม่จีจื่อไว้ในรูปสลักด้วยตนเอง เพื่อพิสูจน์ให้อีกฝ่ายเห็นว่าตนเป็นฝ่ายถูก เพื่อให้โม่จีจื่อได้เห็นว่าฝ่ายธรรมะเสื่อมทรามเพียงใด และเพื่อให้เขาเป็นพยานว่า ตนจะบุกเบิกยุทธภพแห่งใหม่ขึ้นมา
จักรเลื่อยส่งเสียงคำรามและหมุนวน ความรู้สึกผิด ความโกรธแค้น และความคับข้องใจในอดีต รวมถึงมนุษยธรรมเพียงน้อยนิดที่ยังหลงเหลืออยู่ ดูเหมือนจะค่อย ๆ มลายหายไป พลังที่เขามุ่งแสวงหานั้นยิ่งใหญ่ไพศาลถึงเพียงนี้ เพื่อให้ได้มันมา ต่อให้ต้องสละเปลือกกายหรือทิ้งความเป็นมนุษย์ แล้วจะเป็นไรไป
จักรเลื่อยส่งเสียงคำรามและหมุนวน เขาทุ่มกายเข้าสู่การเข่นฆ่าอันบ้าคลั่ง ในที่สุดก็ไม่ต้องเผชิญหน้ากับรูปสลักที่ตั้งอยู่ภายในใจอีกต่อไป โม่จีจื่อไม่มีวันยอมรับตัวตนเช่นนี้ของเขา บัดนี้เขาก็ไม่ต้องการการยอมรับจากโม่จีจื่ออีกแล้ว