ภาพชีวิตผู้คนแห่งเมืองผาง
หน้า 1 / 17
ฎีการ้องทุกข์ไร้ผู้เหลียวแล
ผางซาน สามีข้าต้องการเงิน เขาจึงไปรับการทดลองวิชาย้ายหัวใจ แต่ก็ไม่กลับบ้านมาอีกเลย ลูกชายข้าออกตามหาเขา แต่แล้ว
| ข้อมูล | ค่า |
|---|---|
| Pages | 17 |
หน้า
- ฎีการ้องทุกข์ไร้ผู้เหลียวแลผางซาน สามีข้าต้องการเงิน เขาจึงไปรับการทดลองวิชาย้ายหัวใจ แต่ก็ไม่กลับบ้านมาอีกเลย ลูกชายข้าออกตามหาเขา แต่แล้ว
- สัญญาประทับลายมือข้า ผางผิง ยินดีเข้ารับการทดลองย้ายหัวใจ โดยได้รับค่าตอบแทนเป็นเงินยี่สิบตำลึง จึงทำหนังสือสัญญานี้ไว้เป็นหลักฐาน (ชื่อและรอยนิ้วมือสีแดงเลอะเลือนจนอ่านไม่ชัด)
- จดหมายเลือดซึ่งเขียนอย่างเร่งรีบมันจับพ่อข้าเข้าไป ในคฤหาสน์ ช่วยเขา แจ้งทางการ ผางซู่
- จดหมายที่ไม่อาจส่งออกไปพี่ รีบอ่านเถอะ... ตรอกหลัง... โรคระบาด... ผู้คนเสียสติ พึมพำไร้สาระ... นักยุทธ์อู่หลิน... ถูกเตือนแล้ว... ตรอกหลังถูกปิดตาย แต่... คนนอกพวกนั้น... เดินเปิดเผยตามถนน... ข้าได้ยิน... พวกเขากำลังควักหัวใจคน... พี่ ท่าน... อยู่ให้ห่างไกล...
- สมุดบัญชีโรงเตี๊ยมเดือนสอง ได้รับเชื้อสุราแปดชั่ง ขายสุราแช่เย็นหกสิบไห และสุรารวมสามสิบเก้าไห เดือนสาม ได้รับเชื้อสุราห้าชั่ง ขายสุราแช่เย็นสามสิบสองไห และสุรารวมสิบแปดไห เดือนสี่ ขายสุราแช่เย็นสิบเอ็ดไห และสุรารวมสี่ไห
- ถึงท่านพ่อฉางชิงพ่อ ข้าเรียนเขียนแล้ว! ครูบอกว่าข้าเขียนดีมาก! ย่าถามข้าบ่อยๆ ว่าฉางชิงเป็นใคร ข้าบอกว่าฉางชิงคือพ่อ วีรบุรุษของครอบครัวเรา แต่ย่าลืมเสมอ พ่อ เมื่อไหร่จะกลับบ้าน? ข้านั่งรอพ่อที่ประตูทุกวัน! ข้าไม่อยากให้ย่าลืมพ่อ! เจียเจีย
- จดหมายสั่งเสียของสหายเก่าซุ่น: ดูเหมือนชีวิตข้าจะจบลงด้วยมือหน้ากากอสูร สิ่งที่ข้าทิ้งไม่ลงตอนนี้คือเหมี่ยว ซิน และหรู มารดาของพวกนางตายตั้งแต่ยังเล็ก แต่ทั้งหมดเป็นเด็กดี เหมี่ยวรู้จักบริหารบ้าน และซินทำอาหารเยี่ยม หรูซนกว่าคนอื่นเล็กน้อย แต่เป็นที่น่ารักที่สุดในสามคน... เราเป็นพี่น้องกันมาตลอดปีเหล่านี้ ข้าฝากทั้งสามไว้กับเจ้า! พี่ชายของเจ้า ผางเจ๋อ [ข้อความที่เขียนใหม่] ขอให้พี่เจ๋อหลับให้สงบ ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง!
- เศษหน้าบันทึกของชาวเมืองคืนวันที่ยี่สิบแปด ยามเวรร้องเพลงกล่อมเด็ก... ชัดว่าเป็นเสียงชายชรา แต่ทำนองฟังเหมือนที่มีแต่เด็กหญิงตัวเล็กร้อง ข้าแอบมองผ่านรอยแตกของหน้าต่างเห็นเขาคลานขึ้นกำแพง กระดูกสันหลังแอ่นไปด้านหลัง แล้วเขาบิดคอไปครึ่งรอบ ยิ้มให้ข้า และพูดว่า “มาอยู่เป็นเพื่อนเด็กหญิงสิ!” ข้าอยู่ในเมืองผางต่อไปไม่ได้แล้ว!
- หนังสือสัญญาที่ลงนามแล้วข้า หลี่ ขอขายบ้านบรรพบุรุษหนึ่งหลังในเมืองผาง นาสามหมู่ในตรอกหลัง และสินสอด ได้แก่หีบไม้หลิวแดง ปิ่นเงินหนึ่งคู่ และกำไลหยกห่อผ้าไหม รวม 270 ตำลึงเงิน รายได้ทั้งหมดมอบให้หลี่หยางบุตรชายคนเดียวของข้า เพื่อให้เขาเข้าร่วมสมาพันธ์และฝึกยุทธ์ เมื่อทำสัญญานี้ ชำระเงินและส่งมอบของครบถ้วน สัญญานี้เป็นหลักฐานและเพิกถอนไม่ได้
- จดหมายขอโทษถึงน้องชายน้องข้า วันนั้นพี่พูดไปเพราะโมโห ไยเจ้าจึงเก็บมาใส่ใจ ผ่านมาครึ่งปีไม่มีแม้แต่ข่าวคราว ใกล้ถึงปีใหม่แล้ว รีบกลับมาเถิด หลายปีมานี้พี่เก็บเงินทองไว้บ้าง คงพอให้เจ้าตบแต่งภรรยาได้ พี่ของเจ้า ผางอาฝู
- บันทึกการรักษาผู้ป่วยแข็งแรงดีก่อนเริ่มป่วย เป็นโรคประหลาดหลังดื่มน้ำบ่อ ความแจ่มใสทางจิตค่อยๆ ลดลง อาการคงอยู่เกินสามเดือน เริ่มแรก ผู้ป่วยดูเซื่องซึมและอ่อนแรง ระยะที่สอง การพูดไม่เป็นระเบียบ ผู้ป่วยจำญาติและเพื่อนไม่ได้อีก และบางครั้งปลีกตัวไม่ตอบสนอง ระยะที่สาม ผู้ป่วยหลับนานปลุกไม่ตื่น แขนขาแข็งเกร็ง
- [เศษบทงิ้วที่หลงเหลือ] บทตัวพระฝ่ายบู๊ครั้งหนึ่ง ข้ากับสหายเดินบนวิถีธรรมะ แต่เมื่อเมืองผางชำระความชั่ว ทุกอย่างก็เปลี่ยน การแสดงและเสน่ห์ของหญิงงามชักนำข้าหลงทาง ข้าเคยจะเผาตราธรรมะเพื่อความรักนี้ แม้ข้าไม่รู้ความลับของมายา ข้าก็ยังช่วยนางสมปรารถนา ฝ่ายธรรมะโทษข้าที่ไม่เห็นความจริงและส่งข้าไปสู้หน้ากากอสูร เมื่อได้ยินว่าความงามของนางเปลี่ยนไป ข้ารีบกลับไปที่เริ่มต้นทุกอย่าง ข้ามิได้พูดถึงการกลับมาพบกัน แต่เพียงเตือนนางว่า: อย่าหลงตัวในทางผิดนี้! ชายชราที่เรียกว่าท่านผู้เฒ่ามีชื่อเสียงน่าสงสัย ข้ากลัวว่าวิชามืดของเขาทำร้ายนาง น้องสาวผู้มีพรสวรรค์ อย่าลึกลงไปอีก นี่เป็นเพียงทางคดเคี้ยวของวิชาต้องห้าม!
- [เศษบทงิ้วที่หลงเหลือ] บทนางชิงอีจงดูแสงห้าสีทะลุฟ้า การเปลี่ยนแปลงไม่สิ้นสุดทำให้ทุกคนพิศวง วิชาไร้เทียมทานเช่นนี้หาได้ยากในโลก ข้าปรารถนาศึกษาใต้ยอดฝีมือผู้ซ่อนตัว ทางสู่ความเชี่ยวชาญเต็มไปด้วยความยากลำบาก แต่ข้ายอมสละทุกอย่างเพื่อแสวงหา รู้เพียงความจริงใจของคนรัก ข้าก็ยังเดินทางไปเมืองผางเพื่อพบเขา
- บันทึกลายมือเรียวเล็กวันที่ห้า - ฝนปรอย พี่ซวีมาหาข้า และท่านพ่อจับได้ ข้าตั้งใจแค่ห้ามท่านพ่อ... แต่ท่านล้มลงกับพื้นเปื้อนเลือด... บนจอบของข้าก็มีเลือดเต็มไปหมด... พระแม่ต้องแสดงอานุภาพแล้วแน่ ๆ ในที่สุดข้ากับพี่ซวีก็ท่องโลกไปด้วยกันได้แล้ว พี่สวี่จะดีกับข้าแน่...
- บันทึกที่เขียนอย่างหวัด...สาวงามตระกูลหวางน่ารักจริง แต่ไม่ค่อยให้ความร่วมมือ สาวตระกูลจางหลอกง่ายกว่ามาก แต่งเรื่องอู่หลินสักสองสามเรื่อง นางก็หลงรักไม่มีทางถอน อ้อนวอนให้ท่องโลกกับข้า ฮ่า! น่าเสียดายนางไม่สวยพอจะขายได้ราคาดีกว่า...
- เทียบเชิญอันวิจิตรขอเรียนเชิญใต้เท้ามาเยือนเรือนดนตรีเหมยกู่ ข้าได้จัดที่นั่งไว้ให้ท่าน ณ [อันดับหนึ่งในใต้หล้า ศาลาเสียงพิสุทธิ์] หวังได้ร่วมชมดอกเหมยและฟังดนตรีอันวิจิตรกับใต้เท้า เพื่อชำระฝุ่นธุลีจากโลกวุ่นวาย
- จดหมายถึงเจ้าสำนักหมิงท่านอาจารย์หมิงผู้เคารพ ข้าได้ยินมานานว่าภาระราชการทำให้ท่านเหนื่อยหนัก ในอนาคตอันใกล้ท่านพอมีเวลาว่างบ้างหรือไม่ มีโรงเพลงแห่งใหม่เปิดที่ทะเลสาบเหมยกู่ นำนักแสดงและนักดนตรีชื่อดังจากเมืองหลวงมาด้วย ขุนนางจากเขตจักรพรรดิและวีรบุรุษอู่หลินต่างยกย่องว่าเป็นที่ท่องเที่ยวอันประณีต ข้าคิดว่าอาจเหมาะกับรสนิยมอันเลิศของท่านและหวังว่าท่านจะมาสัมผัสด้วยตนเอง บรรทัดเร่งรีบเหล่านี้ไม่อาจแสดงความจริงใจทั้งหมดของข้า ข้าเคารพรอการมาถึงของท่าน ผู้น้อยของท่าน หลี่จื่อเหมา
หนังสืออื่น
ภาคีไร้นาม9 หน้า
บันทึกของผู้ครุ่นคิด18 หน้า
เบาะแสเรื่องพิสดารในยุทธภพ16 หน้า
ตรวจสอบสิ่งของที่ชาวบ้านทิ้งไว้11 หน้า
เกร็ดสมาพันธ์ธรรมะ18 หน้า
สำนวนคดีสี่ขวานทมิฬ8 หน้า
ปริศนาการดัดแปรปราณสังหาร8 หน้า
เจ้าสาวฮวา7 หน้า
สามเสาหลักคุนหลุน9 หน้า
เหล่าศิษย์ของโม่จีจื่อ8 หน้า
การทรยศของฮวงสิงจื่อ5 หน้า
บันทึกสุดท้ายของโม่จีจื่อ6 หน้า
บัญชีสมบัติของเสี่ยวจางมือไว5 หน้า
กระดานหมากของจั่วซาง7 หน้า
พรรคฉิวมิ่ง15 หน้า
ทูตแห่งม่านฝัน12 หน้า
บันทึกการทดลองของทูตแห่งม่านฝัน7 หน้า
ปริศนาแห่งพระแม่10 หน้า
คำอธิษฐานนานาประการ9 หน้า
อดีตของคฤหาสน์มายา4 หน้า
เกร็ดพรรคท่องนที9 หน้า