Przejdź do treści
WikilyWIKILY
Wszystkie gryWiki: 21 · wybierz swoją grę
Chełbia modra

Chełbia modra

Aurelia aurita
  • Ekspozycja

Overview

Chełbia modra (Aurelia aurita) to szeroko rozpowszechniony gatunek krążkopława, który można znaleźć w wodach przybrzeżnych na całym świecie, szczególnie w morzach klimatu umiarkowanego i tropikalnego. Zamieszkuje zazwyczaj górne warstwy oceanu, często w pobliżu powierzchni w zatokach, przystaniach i ujściach rzek, gdzie nie brakuje jej planktonu. Chełbie modre są łatwo rozpoznawalne dzięki swojemu przezroczystemu ciału w kształcie dysku z czterema charakterystycznymi, widocznymi gonadami, przypominającymi podkowy. Ich ubarwienie zależy od diety – mogą być jasnoróżowe, bursztynowe, niebieskawe i białe. Ich ciała są delikatne, galaretowate i pomimo swoich rozmiarów ważą zaledwie kilkaset gramów. Na krawędzi ciała umieszczone są krótkie, cienkie czułki. Chełbia modra może osiągnąć średnicę 25-40 cm.

Chełbia modra

Found in Cały świat

Wymagania wybiegu

Chełbia modra

Adult

Czerwona Lista IUCN

Environment

Temperature

9 do 19°C

Humidity

80-90%

Water salinity

Wody słone

Exhibit types

  • Small Cylinder Exhibit
  • Large Cylinder Exhibit

Conservation

Grupa i rozmnażanie

Niepoddany ocenie

Least concern

Critically endangered

Chełbia modra nie jest obecnie uważana za gatunek zagrożony wyginięciem. Jednak pochłanianie mikroplastiku i zanieczyszczeń może spowalniać ich rozwój i zakłócać cykl rozmnażania. Zatrucia metalami ciężkimi, szczególnie miedzią i srebrem, negatywnie wpływają na fazę polipa, powodując deformacje i obumieranie, co zaburza równowagę populacji. Chełbie modre bardzo dobrze funkcjonują w środowiskach przybrzeżnych zmodyfikowanych przez człowieka, jednak ich zakwity powodują szkody w ekosystemach i zatory w infrastrukturze takiej jak elektrownie, a także mogą zagrażać rybołówstwu. Działania mające na celu monitorowanie tego gatunku stają się coraz intensywniejsze: wolontariusze zgłaszają zaobserwowane chełbie i ich skupiska, co pozwala na lepsze śledzenie zakwitów i zapewnienie wsparcia sektorowi turystycznemu i rybołówstwu, gdyż można przygotować się na potencjalne zagrożenie ze strony tych zwierząt. Prowadzone są także badania na temat wpływu mikroplastiku i metali ciężkich na fizjologię chełbii modrej i jej reprodukcję, co może doprowadzić do powstania odpowiednich regulacji i zmniejszenia zanieczyszczeń wybrzeży, a także polepszenie jakości wód. Niektóre działania skupiają się na przyczynach środowiskowych, zmierzając do zwiększenia zakwitów chełbii, choć większość z nich pozostaje na etapach lokalnych lub w fazie pilotażowej i należy wprowadzić je na większą skalę.

Ciekawostki o zwierzęciu

Keeper notes

Chełbie modre nie należą do zwierząt społecznych, choć w wyniku prądów oceanicznych i współdzielonych żerowisk często można zobaczyć je w dużych grupach. W ciepłych wodach i przy dużej dostępności pożywienia chełbie modre mogą się rozmnażać przez cały rok. Podczas swojego złożonego cyklu życiowego rozmnażają się zarówno płciowo, jak i bezpłciowo. Dorosłe samce uwalniają do wody plemniki, które samica pobiera za pomocą płatów gębowych. Zapłodnienie następuje wewnętrznie, a embriony rozwijają się na płatach gębowych samic do momentu, gdy staną się swobodnie pływającymi larwami, zwanymi planulami. Larwy te osiadają w końcu na twardych powierzchniach, takich jak skały, muszle lub pale pomostów, gdzie przekształcają się w polipy. Etap ten jest niezwykle ważny dla przetrwania gatunku, gdyż chełbia pozostaje na nim przez wiele miesięcy, a czasem nawet lat, rozmnażając się bezpłciowo poprzez pączkowanie – w ten sposób tworzy nowe polipy. W sprzyjających warunkach polip przechodzi proces zwany strobilizacją – podzieleniu na krążki, z których powstają młodociane formy chełbii, zwane efyrami. Maleńkie efyry w kształcie gwiazdek odrywają się od polipa i zamieniają się w dorosłe meduzy w kształcie dzwonka. Etap meduzy to faza płciowa chełbii, która pozwala im rozmnażać się i kontynuować cykl życia. Dzięki temu, że mogą rozmnażać się bezpłciowo w fazie polipa, a także płciowo w fazie meduzy, chełbie modre potrafią dostosowywać się do zmian środowiskowych – polipy zapewniają przetrwanie w trudnych warunkach, a meduzy rozmnażają się, gdy sprzyja temu środowisko.

Group and breeding

Powiązane zwierzęta

Research levels

LevelUnlocksResearch gate
Level 1Fertility Level 1 (+15% fertility)
Level 2Moon Jelly Fact Sheet
Level 3Release groups and release to the wild
Level 4Fertility Level 2 (+30% fertility)

Every level of this species' research, with its unlock conditions.

Full research tree

Animal facts

  • Ciało chełbii modrej w 95% składa się z wody.
  • Chełbia modra porusza się za pomocą pulsowania dzwonkowatego ciała, ale kiepsko pływa i zazwyczaj pozwala unosić się falom.
  • Chełbie modre mają substancję parzącą, ale zazwyczaj jest ona zbyt słaba, by człowiek ją poczuł.
  • W odpowiednich warunkach chełbie modre tworzą ogromne grupy zwane czasem „zakwitami”, które mogą rozciągać się na wiele kilometrów oceanu.
  • Chełbie modre żywią się planktonem i larwami ryb, które łapią za pomocą swoich ramion i wydzieliny ciała.

Taxonomy

Class

Scyphozoa

Order

Semaeostomeae

Family

Ulmaridae

Genus

Aurelia

Species

Aurelia aurita
Chełbia modra

Chełbia modra

Aurelia aurita

Gromada

Meduza

Występuje w

Arctic Ocean, Atlantic Ocean, Indian Ocean, Pacific Ocean, Southern Ocean

Niepoddany ocenie

NE

Zagroda

Exhibit

Biomy

Estuarine, Open Sea

Ujawniono: 29 Sep 2026

Podstawowa gra