Dziennik Barta Torgala #3 – Powrót z głębin

Po raz pierwszy od miesięcy widzę światło słoneczne. Marzyłem o tym po całym tym czasie w głębinach. Teraz jestem tutaj z powrotem, trudno jednak cieszyć się w samotności. Ojciec miał rację: nigdy nie powinniśmy opuszczać tego miejsca. Nie powinniśmy schodzić tak głęboko. Tam na dole nie jesteśmy mile widziani.

Mimo moich najlepszych starań, choroba mnie dopada. Przyszłość nie wygląda różowo.

Marguerit i ojciec są teraz częścią ekosystemu tej niesamowitej planety. Uspokajająca jest świadomość, że kiedy odejdę, dołączę do nich.

Do tego czasu... cóż, zawsze są widoki.